Charles-Joseph de Ligne, książę de Ligne () (ur. 23 maja 1735 w Brukseli, zm. 13 grudnia 1814 w Wiedniu) – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego, dyplomata i wojskowy w służbie Austrii i pamiętnikarz, zwany „największym z Walonów” (le plus grand des Wallons).
Życiorys Syn Klaudiusza Lamorala II, 6. księcia Ligne, i Elżbiety Aleksandryny, księżniczki Salm. Ród de Ligne wywodził się z Belgii (wtedy: Niderlandy Austriackie). 6 sierpnia 1755, w Valticach ożenił się Franciszką Marią Ksawerią, księżniczką Liechtensteinu (1739–1821), siostrą Franciszka Józefa I, księcia Liechtensteinu. Para miała siedmioro dzieci: Karola Antoniego Józefa Emanuela (25 września 1759–14 września 1792), męża Heleny Apolonii Massalskiej, Franciszka Leopolda (3 listopada 1764–6 stycznia 1771), Ludwika Eugeniusza Marię Lamorala (7 maja 1766–10 maja 1813), którego synem był Eugeniusz de Ligne (1804-1880) Adalberta Ksawerego (26 sierpnia 1767–23 maja 1771), Marię Krystynę Leopoldynę (25 maja 1757–13 września 1830), Eufemię Krystynę Filipinę (18 lipca 1773–30 marca 1834), Florę Adelajdę Karolinę (8 listopada 1775–9 grudnia 1851).
Miał również nieślubną córkę z Adelajdą Fleury: Krystynę (4 stycznia 1788–19 maja 1867), żonę Maurycego O’Donnell von Tyrconnell (1780–1843).