Droga do miasta (beng. Pather Panchali / পথের পাঁচালী) – indyjski dramat filmowy z 1955 roku w reżyserii Satyajita Raya. Debiut reżyserski Raya jest pierwszą częścią jego trylogii o losach chłopca Apu na początku XX wieku w Bengalu Zachodnim. Kolejne dwie części to Nieugięty (1956) i Świat Apu (1959). Film, będący adaptacją powieści Bibhutibhushana Bandyopadhyaya z 1929 roku, uznawany jest zarówno za jedno z najwybitniejszych dzieł kinematografii indyjskiej, jak i światowej.
Fabuła Bengalska wieś, lata 20. XX wieku. Żyjąca tu od pokoleń rodzina Ray przymiera głodem. Mimo swego wykształcenia Haribara (Kanu Chatterjee), poetę i kapłana bramińskiego nie stać ani na naprawę domu, który może nie przetrwać kolejnego monsunu, ani na wyprawę dla dorastającej córki Durgi (Uma DasGupta). Ona sama podkrada owoce z sadu, który rodzina musiała oddać za długi. Małemu synkowi Apu (Sabir Chatterjee) znudziło się codzienne jedzenie ryżu. Umęczona strachem o jutro jego matka Sarbojaya (Karuna Chatterjee) wyżywa się na starej ciotce Indir (Chunibala Devi), wyganiając ją z domu. W tej sytuacji zniechęcony trudem zdobycia pracy na miejscu Haribar wyjeżdża z wioski. Rodzina daremnie czeka na jego powrót.