Alfred Trawiński (ur. 4 kwietnia 1888 w Czortkowie, zm. 7 września 1968 w Lublinie) – polski lekarz weterynarii, major Wojska Polskiego, bakteriolog, nauczyciel akademicki w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, poseł na Sejm PRL I kadencji.
Życiorys Był jednym z uczniów prof. Józefa Nusbauma-Hilarowicza, absolwentem Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Lwowskiego i Akademii Weterynaryjnej we Lwowie. W 1912 uzyskał doktorat, w 1922 habilitację. Od 1925 był profesorem nadzwyczajnym Akademii Medycyny Weterynaryjnej, w 1938 kierownikiem Katedry Nauki o Środkach Spożywczych Pochodzenia Zwierzęcego, od 1945 profesorem zwyczajnym. Był członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Higienicznego i jednym z inicjatorów utworzenia Muzeum Higieny we Lwowie w 1937.
W 1937 informowano, że miał wyjechać do Monako „na zaproszenie Dyrekcji Instytutu Oceanograficznego w celu wykończenia studiów nad procesem gnilnym mięsa jadalnych zwierząt morskich”.
Brał czynny udział w pracach nad szczepionką przeciwtyfusową prof. Rudolfa Weigla i zaraziwszy się w laboratorium, chorował na ciężką postać tyfusu plamistego.