thumb|Dzwon w Budvie, rekwizyt z filmu. Długie łodzie wikingów (ang. The Long Ships) – brytyjsko-jugosłowiański film przygodowy z 1964 roku w reżyserii Jacka Cardiffa. Scenariusz filmu jest swobodną adaptacją powieści Rudy Orm szwedzkiego pisarza Fransa Gunnara Bengtssona. Na ekranach polskich kin pojawił się w lutym 1967 roku.
Fabuła Przygodowy film o wikingach. Opowiada historię poszukiwania złotego dzwonu przez Rolfa, syna królewskiego szkutnika Kroka. Złotego dzwonu szuka także mauretański książę Ali Mansuh. Rolf wspólnie z bratem Ormem porywa łódź pogrzebową króla Haralda. Jako zakładniczkę biorą królewską córkę Gerdę. Po dopłynięciu do państwa Maurów (prawdopodobnie na terenie dzisiejszej Hiszpanii) członkowie wyprawy dostają się do niewoli. Szejk Ali Mansuh stara się wydobyć od Rolfa informacje o miejscu ukrycia złotego dzwonu. Księżniczkę Gerdę sprzedano do haremu księcia. Wikingowie próbując się uwolnić, wtargnęli do haremu księcia. Po nieudanej próbie ucieczki i groźbie krwawej egzekucji na żelaznym koniu Rolf zgadza się poprowadzić wyprawę po dzwon wspólnie z księciem Ali Mansuchem. Okazuje się, że złoty dzwon był pokryty warstwą tynku. Podczas nieobecności księcia do stolicy przybywa wyprawa władcy wikingów Haralda, który zamierza ukarać Rolfa i jego załogę.