18 listopada miała miejsce największa bitwa kawaleryjska tej wojny. Trzy dywizje Freire'go – 4000 jeźdźców – miały za zadanie otworzyć drogę hiszpańskiej piechocie. Lekka kawaleria Parisa i dragoni Milhauda za nimi, uderzyli z flanki. Paris przełamał pierwsze szwadrony Hiszpanów, ale w tym momencie Freire rzucił do boju rezerwę. Dragoni Milhauda zaatakowali w porę i cała kawaleria hiszpańska została rozbita i zegnana z pola. Francuzi stracili mniej niż 100 ludzi, straty przeciwnika były wielekroć większeZimmermann, s. 22.
Nieco inaczej pisał o tym Marian Kukiel: „Wpław przebyła lekka kawaleria rzekę Tag, wybiegła na równinę, przez którą masy kawaleyi hiszpańskiej ciągnęły właśnie dla owładnięcia przeprawy. Poznali lansyerzy swego wroga spod Iovenes, owych carabinieros reales. Pułkownik na białym koniu prowadził tę najlepszą jazdę hiszpańską. Rozległ się głos kapitaha Hupeta: Za broń! Do ataku broń! Pochyliły się lance. Stanęli karabinierzy. Nadarmo wołał ich dowódzca: Alante iios! – naprzód dzieci! Nie ruszyła z miejsca ich linia. Dowódzca zakomenderował: Fuego!