Widoczne jest to zwłaszcza przy porównaniu tekstu Ewangelii z Kodeksu Aleksandryjskiego z minuskułami pochodzącymi z XII-XIV wieków.
Świadkowie tekstu bizantyjskiego Do grupy tekstu bizantyjskiego należy ponad 80% rękopisów. Po raz pierwszy pojawia się w cytatach Jana Chryzostoma (350–407). Od wieku IX dominuje w greckim świecie. Najznakomitszym reprezentantami tej grupy są: Kodeks Aleksandryjski (tylko Ewangelie), Kodeks Efrema (tylko Ewangelie) i Kodeks Waszyngtoński (tylko Mt i Łk). Rodzinę tę reprezentuje większość powstałych po wieku XI minuskułów.
Symbol Nazwa Wiek Zawiera A (02) Kodeks Aleksandryjski ok. 400 Ewangelie C (04) Kodeks Efrema V Ewangelie W (032) Kodeks Waszyngtoński V Mt 1-28; Łk 8, 13 – 24, 53 Q (026) Kodeks Gwelferbytański B V Łk – J 061 – V 1 Tm 3, 15-16; 4, 1-3; 6, 2-8 E (07) Codex Basilensis VIII Ewangelie F (09) Codex Boreelianus IX Ewangelie G (011) Codex Seidelianus I IX Ewangelie H (013) Codex Seidelianus II IX Ewangelie L (020) Codex Angelicus IX Dzieje, Listy V (031) Kodeks Moskiewski IX Ewangelie Y (034) Kodeks Macedoński IX Ewangelie Θ (038) Codex Koridethi IX Ewangelie (z wyjątkiem Mk) S (028) Kodeks Watykański 354 949 Ewangelie