Białoruska Partia Niepodległościowa (, BNP, БНП) – rzekomo białoruskie konspiracyjne ugrupowanie polityczne o charakterze nacjonalistycznym działające podczas II wojny światowej i pierwszych lat powojennych. Z racji małej ilości źródeł wśród historyków istnieje spór o genezę oraz charakter BNP, według części historyków była ona fikcyjną organizacją utworzoną przez niemiecką Abwehrę.
Charakterystyka Białoruska Partia Niepodległościowa została utworzona prawdopodobnie pod koniec 1939 r. w Wilnie. Według części źródeł miało to miejsce w okupowanym Mińsku dopiero w lipcu 1942 r. Za inicjatora uważa się księdza Wincenta Godlewskiego, jednego z czołowych białoruskich ideologów i działaczy narodowych. W 1940 r. w Warszawie napisał on program i statut przyszłej partii i zaczął gromadzić wokół siebie podobnie myślących działaczy, jak Usiewaład Rodźka, Michał Wituszka, Dzmitryj Kasmowicz, , Franciszak Alachnowicz, Barys Rahula. W większości byli oni reprezentantami najmłodszego pokolenia białoruskich środowisk niepodległościowych. Latem 1942 r. miała miejsce pierwsza konferencja działaczy PNB. Kierownictwo partii uważało, że zarówno III Rzesza, jak też ZSRR są takimi samymi wrogami narodu białoruskiego. Jednakże na walkę na dwa fronty nie ma dostatecznych sił.