Pomimo że wśród skał budujących go przeważają wapienie, góra ma stosunkowo łagodne kształty i umiarkowanie bogatą rzeźbę. Szczyt Rakytova ma formę dość regularnego graniastosłupa o podstawie zbliżonej do kwadratu i przekątnych podstawy leżących na kierunkach północny wschód – południowy zachód oraz północny zachód – południowy wschód. Pierwszą z tych przekątnych wyznacza wymieniany już główny grzbiet liptowskiej odnogi Wielkiej Fatry. Drugą – dość masywne grzbiety, opadające odpowiednio do dolin Lubochnianki i Rewucy. Południowo-zachodni grzbiet góry kończy się charakterystyczną formą skalną zwaną "Skalną Bramą" (słow. Skalná brána)Barański Mirosław Jan: Wielkofatrzańska klasyczna, w: „Gazeta Górska” R. XX, nr 2 (78), wiosna 2012. Wyd. Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie, s. 38-41
Przyroda ożywiona Partie szczytowe Rakytova powyżej poziomicy ok. 1300 m n.p.m. pokrywają w większości łąki górskie, na których wiosną i w początkach lata kwitnie kilka gatunków storczykowatych. Dolne partie zboczy nad zamknięciami otaczających dolin (Teplá doliná, Veľká Rakytová) są porośnięte dorodnymi buczynami. Na Tanečnicy, uznawanej za północny przedwierzchołek Rakytova, położone jest jedno z większych w tym rejonie stanowisk kosodrzewiny.