Po słabszym roku klub powrócił do środka tabeli, plasując się na 7 miejscu. W sezonie 1986/1987 z dobrej strony na MŚ 1986 w Meksyku zaprezentował się Ryszard Tarasiewicz, co przełożyło się również na postawę w lidze. Miejsce tuż za podium w lidze oraz drugi w historii Puchar Polski, po zwycięstwie z GKS-em Katowice. Sezon 1987/1988 zaczął się od Superpucharu Polski w Białymstoku, gdzie WKS pokonał mistrza Polski Górnika Zabrze 2:0. W Pucharze Zdobywców Pucharów Śląsk trafił na Real Sociedad – w Hiszpanii skończyło się bezbramkowym remisem, we Wrocławiu, przy czterdziestotysięcznej widowni, klub odpadł z pucharów po porażce 0:2. Śląsk sezon skończył na 6 miejscu. Lata 1989–1992 kończyły się pozycją w środku tabeli; za granicę wyjechał Ryszard Tarasiewicz, klub grał coraz słabiej.
Lata 1993–2000 Po przemianach ustrojowych w 1989 roku sytuacja klubu pogorszyła się. Klub był sporym obciążeniem dla resortu wojskowego. Sezon 1992/1993 klub skończył na 16 miejscu ponosząc aż 20 porażek w sezonie. Całkiem dobrze radził sobie jednak w Pucharze Polski dochodząc do półfinału, przegrywając dopiero z Ruchem Chorzów.
Po spadku do drugiej ligi Śląsk zajął tam 5 miejsce, podczas gdy premiowane awansem były 2 pierwsze lokaty.