Otto Eduard Leopold von Bismarck-Schönhausen (ur. 1 kwietnia 1815 w Schönhausen (Elbe), zm. 30 lipca 1898 we ) – prusko-niemiecki mąż stanu, premier Prus, kanclerz Rzeszy zwany Żelaznym Kanclerzem. Odegrał główną rolę w procesie zjednoczenia Niemiec. W polityce wewnętrznej zwolennik ewolucyjnego konserwatyzmu. Uważany jest za jednego z najbardziej wpływowych polityków niemieckich XIX wieku.
KalendariumJarosław Ellwart, Peter Oliver Loew: Śladami Bismarcka po Pomorzu; Vademecum Historyczno-Krajoznawcze, Gdynia, 2001, s. 86, . 1815 – urodził się w junkierskiej rodzinie pruskiej, w Schönhausen (Elbe) nad Łabą. 1816 – przebywał w rodzinnym majątku w Konarzewie (niem. Kniephof). 1821-1832 – nauka szkolna w Berlinie 1832-1835 – studia prawne w Getyndze 1835-1838 – referendarz w Berlinie, Akwizgranie i Poczdamie, w służbie dyplomatycznej w Związku Niemieckim (Deutscher Bund) 1838-1839 – służba wojskowa w Gryfinie (niem. Greifenhagen) samodzielny gospodarz w Konarzewie przeprowadzka do Schönhausen 1847 – zawarł w Barnowcu (Reinfeld) koło Kołczygłów (Alt Kolziglow) w ówczesnym powiecie miasteckim (Rummelsburg) związek małżeński z Johanną von Puttkamer. 1851-1859 – poseł w Parlamencie Związkowym (Zgromadzenie Związkowe) we Frankfurcie nad Menem;