Teraz Manwaring podjął pierwszą ze swych błędnych decyzji tego dnia i zamiast natychmiast ruszać w pościg postanowił poczekać na powrót drugiego walrusa.
Wreszcie, o 13:45, brytyjski dowódca ponownie wystartował swe samoloty, by sfotografowały i zidentyfikowały podejrzany statek. Walrusy wykonały zadanie, kilkakrotnie przeleciały nad rajderem, a nawet zażądały (przy użyciu lampy sygnałowej) podania numeru rozpoznawczego, jaki posiadały wszystkie statki alianckie i neutralne. Krüder poprawnie podał numer „Tamerlane'a”. Samoloty wróciły o 14:23. Wszystko się niby zgadzało: numer był poprawny, statek wyglądał podobnie jak „Tamerlane” na zdjęciu w książce Talbot-Booth Shipping Register, ale „Tamerlane” nie pływał nigdy po tych wodach. Manwaring mógł to wprawdzie sprawdzić w dowództwie w Colombo, ale nie zrobił tego, bo dalej uparcie przestrzegał ciszy radiowej.