W początkach okupacji hitlerowskiej został uwięziony przez Niemców w Sierpcu. Po uwolnieniu 15 listopada 1939 wyjechał do Generalnego Gubernatorstwa. Przebywał na terenie diecezji kieleckiej i w Warszawie. Po wojnie pełnił funkcję proboszcza i dziekana w parafiach: Gąbin (1945–1948), Przasnysz (1948–1959) i Płońsk. W Przasnyszu odremontował zabytkową farę, zorganizował sale katechetyczne i mieszkanie dla wikariuszy, w Rostkowie ożywił kult św. Stanisława Kostki. W 1966 przeszedł na emeryturę. Zamieszkał na plebanii płońskiej jako rezydent.
Zmarł w warszawskim szpitalu, gdzie udał się na leczenie. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 315a-3-28).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (10 czerwca 1931) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Przypisy
Bibliografia M. M. Grzybowski, Duchowieństwo Diecezji Płockiej. Wiek XX, t. I, cz. I, Płock 2007, s. 391–392. .
Kategoria:Kanonicy płockiej kapituły katedralnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Szumsku Kategoria:Ludzie związani z Płońskiem Kategoria:Ludzie związani z Przasnyszem Kategoria:Ludzie związani z Sierpcem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1970