Linia kolejowa nr 15 Bednary – Łódź Kaliska – zelektryfikowana, jedno- i dwutorowa linia kolejowa o długości 69,525 km. Biegnie równolegle do drogi krajowej nr 14 oraz rzeki Bzury oddalonej o kilka kilometrów.
Historia Linia, budowana jako szerokotorowa w latach 1900–1902 przez Towarzystwo Akcyjne Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, została otwarta 15 listopada 1902 roku jako część tzw. Kolei Warszawsko-Kaliskiej prowadzącej z Dworca Kaliskiego w Warszawie do stacji granicznej Nowe Skalmierzyce. Stacja Nowe Skalmierzyce była stacją przeładunkową z sieci kolei o rozstawie szerokotorowym (1520 mm) na normalnotorowy (1435 mm). Dla potrzeb linii kolejowych wybudowano szereg dworców kolejowych, między innymi Łowicz Kaliski (obecnie Łowicz Przedmieście) oraz Dworzec Kaliski w Łodzi, zaprojektowany przez Józefa Hussa, będący obecnie końcem linii.
W grudniu 1914 roku linię przekuto na rozstaw normalnotorowy, w 1918 r. znacjonalizowano, natomiast w latach 1918–1925 odbudowano po zniszczeniach wojennych. W 1928 roku zbudowano drugi tor z Bednar do Łowicza Przedmieście. Do czasu budowy linii Strzałkowo – Kutno jedno z głównych połączeń Warszawy z Poznaniem.