thumb|Radziecki znaczek pocztowy z wizerunkiem Orderu Wojny Ojczyźnianej z 1943 roku thumb|Radziecki znaczek pocztowy z wizerunkiem Orderu Wojny Ojczyźnianej z 1944 roku Order Wojny Ojczyźnianej () – radzieckie odznaczenie wojskowe (order), nadawane za zasługi bojowe podczas II wojny światowej.
Historia Order został ustanowiony dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR w dniu 20 maja 1942 roku jako pierwsze odznaczenie bojowe ustanowione podczas wojny radziecko-niemieckiej (w rosyjskiej historiografii nazywanej wielką wojną ojczyźnianą).
Order posiadał dwa stopnie i był nadawany przez Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. Był to pierwszy radziecki order dzielony na stopnie. Był to także aż do 1977 roku jedyny radziecki order, który po śmierci odznaczonego mogła zatrzymać rodzina, zamiast zwracać go państwu.
Zasady nadawania Statut orderu – w odróżnieniu od poprzednich orderów – bardzo szczegółowo, a wręcz kazuistycznie określał, za jakie czyny można było otrzymać order. I tak Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy mógł być odznaczony m.in.