Aleksander Gembal (ur. 17 styczniaTak w metryce urodzin i księgach cmentarza wojskowego na Powązkach; w Roczniku Oficerskim z 1928 jako datę urodzenia podano błędnie 18 maja 1895 r. 1895 w Kurowie, zm. 5 czerwca 1976 w Warszawie) – oficer piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, generał brygady Ludowego Wojska Polskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Andrzeja i Marceliny z Bolesławskich. Szkołę średnią ukończył w Łukowie. W maju 1915 roku został powołany do armii rosyjskiej i w tym samym roku ukończył Szkołę Wojskową w Połtawie. W latach 1916–1918 walczył z Niemcami, a następnie brał udział w ich rozbrajaniu w Siedlcach oraz w Łukowie. Od 1918 roku w Wojsku Polskim. W czasie wojny z Ukraińcami i bolszewikami dowodził kompanią w II batalionie 22 pułku piechoty. W dniach 31 maja–1 czerwca 1919 roku, w czasie polskiej ofensywy majowej, uczestniczył w zdobyciu Tarnopola. 15 czerwca tego roku został ranny. 21 grudnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, „w piechocie, w grupie byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 15 stycznia 1921 r., Nr 2, poz. 23..