Jacek Bartłomiej Józef Ogrodzki (ur. 13 sierpnia 1711, zm. 15 maja 1780 w Warszawie) – dyrektor gabinetu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, sekretarz wielki koronny, pisarz wielki koronny w latach 1764–1771Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV–XVIII wieku, Kórnik 1992, s. 100., sekretarz Departamentu Interesów Cudzoziemskich Rady Nieustającej 1775–1780, dyrektor w latach 1764–1780, pracownik gabinetu Stanisława Augusta PoniatowskiegoMaria Rymszyna, Gabinet Stanisława Augusta Poniatowskiego, Warszawa 1962, s. 185..
Życiorys W 1723 zapisał się na studia na Akademii Krakowskiej. Następnie ojciec oddał go na praktykę w kancelarii grodzkiej, a w 1732 na dwór Stanisława Poniatowskiego. W grudniu 1740 mianowany został regentem kancelarii większej koronnej. W lipcu 1742 na wniosek kanclerza Andrzeja Załuskiego zapadła decyzja, że będzie sprawował funkcje regenta kancelarii koronnej przebywając stale w Dreźnie. W 1748 otrzymał on starostwo trechtymirowskie. W 1764 tytułowany był starostą lubczańskim, nie wiemy jednak, kiedy otrzymał tę królewszczyznę. Po ustąpieniu Załuskiego z kanclerstwa przestał być regentem kancelarii koronnej i przeszedł do gabinetu saskiego, odtąd tytułowany był w korespondencji radcą. W 1764 został sekretarzem sejmu konwokacyjnego, w sejmie elekcyjnym uczestniczył jako poseł województwa pomorskiego.