Powód cywilny – podmiot, który w polskim procesie karnym do 1 lipca 2015 (do czasu wejścia w życie „dużej” nowelizacji k.p.k. z 2013 Ustawa z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw ().) dochodził w roszczeń majątkowych wynikających bezpośrednio z popełnienia przestępstwa. Po nowelizacji cały rozdział VII dotyczący powoda cywilnego został uchylony i k.p.k. nie przewiduje już takiej instytucji w polskim procesie karnym.

Sytuacja sprzed 1 lipca 2015 Powód cywilny kreował powództwo adhezyjne, które było uzasadnione względami ekonomii procesowej, gdyż w jednym postępowaniu było możliwe orzekanie o cywilnych i karnych konsekwencjach popełnionego przestępstwa. Dzięki temu np. nie było konieczności dwukrotnego przeprowadzania tych samych dowodów. Powództwo cywilne mogli wytoczyć: pokrzywdzony, osoby najbliższe pokrzywdzonego (jeżeli pokrzywdzony zmarł przed wytoczeniem powództwa) oraz prokurator (na rzecz pokrzywdzonego lub jego osób najbliższych, jeżeli uznał, że wymagał tego interes społeczny).