Monastyczna sangha była strukturalna, dlatego wszystkie działania i decyzje musiały być uchwalone jednomyślnie, a odkąd mnisi łamiący dziesięć zasad sprzeciwili się poddawaniu reprymendzie czy też przyznania się do winy, sangha stała się niezdolna do rozwiązywania tych problemów w żaden inny sposób jak zwołaniem Drugiego Soboru Buddyjskiego.
Niektóre z dziesięciu punktów wymierzone były przeciwko szczegółowym zasadom (dukkata lub sekhiya) Przed tym jak Budda osiągnął Parinibbanę powiedział czcigodnemu Anandzie, że społeczeństwo może (jednomyślnie) porzucić główne punkty Winai. Ale pierwszy sobór buddyjski nie był pewien, o których punktach Winai Budda mówił, więc jednomyślnie zgodzono się zachować jednak zasady Winai takie, jak podczas życia Buddy. W każdym razie 100 lat później niektórzy mnisi poczuli, że część zasad może zostać złagodzona. Drugi Sobór Buddyjski ogłosił jednak jednomyślnie, że żadna z zasad nie może zostać złagodzona a mnisi, którzy zostali oskarżeni o łamanie zasad Winai powinni zostać potępieni.
Zobacz też pierwszy sobór buddyjski trzeci sobór buddyjski czwarty sobór buddyjski piąty sobór buddyjski szósty sobór buddyjski
Kategoria:Historia buddyzmu