Mikołaj Wulzak, także Wulsak, Wulsach, Wulsag, Welsag (ur. ok. 1356, zm. 15 września 1429), duchowny, proboszcz w Elblągu, fundator biblioteki.
Życiorys Prawdopodobnie pochodził z rodziny mieszczan gdańskich. W 1380 był studentem uniwersytetu w Pradze, gdzie uzyskał bakalaureat (4 kwietnia 1381) i magisterium (1385) ze sztuk wyzwolonych, a następnie bakalaureat z prawa (1385). W okresie studiów należał do uniwersyteckiej nacji polskiej. Po uzyskaniu tytułów naukowych wykładał na uczelni praskiej, pełniąc też w latach 90. XIV wieku funkcję rektora ołtarza Św. Krzyża w kościele Św. Mikołaja (na Kurzym Targu), tradycyjnie związanym z uniwersytecką bursą pod wezwaniem Wszystkich Świętych. W 1395, wspólnie z innymi duchownymi pruskiego pochodzenia, wystąpił do papieża z memoriałem w sprawie kanonizacji mistyczki Doroty z Mątowów.
U schyłku XIV wieku powrócił na ziemie rodzinne, z zamiarem podjęcia wykładów na planowanym uniwersytecie w Chełmnie. Inicjatywa ta jednak nie doszła do skutku. Wulzak osiadł wówczas w Elblągu, w 1400 obejmując znaczące probostwo Św. Mikołaja;