Tiridates I () – król Armenii w latach 54 n.e. - 59 n.e. (ponownie 62 n.e. - 72 n.e.). Założyciel armeńskiej linii partyjskiej dynastii Arsacydów.
Syn króla partyjskiego Wononesa II i brat Wologazesa I. Armenia pozbawiona rodzimej dynastii stała się celem ekspansji państwa partyjskiego. Arsacydzi musieli stoczyć szereg wojen partyjsko-rzymskich, zanim Tiridates zasiadł na tronie Armenii.
Wczesne lata Tiridates był synem Wononesa II i greckiej konkubiny. Dorastał w niespokojnym okresie, ponieważ przedstawiciele bocznych linii podejrzewani o ambicje sięgnięcia po tron mogli być zgładzeni. Wraz ze swoim ojcem rządy wuja Gotarzesa II spędził w środkowym Iranie. W 53 r. n.e Wologazes I najechał Armenię, zdobył jedną z jej stolic Artaksatę i proklamował królem zdobytego kraju Tiridatesa. W Rzymie takie działanie uznano za naruszenie wcześniejszych ustaleń z królem Fraatesem IV, które dało cesarstwu prawo do wyznaczania królów Armenii. Po rzymskim kontrataku Partowie wycofali się z Armenii.