thumb|180px|Lamia (mal. Herbert James Draper, 1909) Lamia (gr. ) – w mitologii greckiej córka i uczennica Hekate. Była kochanką Zeusa, co wywołało gniew Hery, która zgładziła jej dzieci, a ją samą zamieniła w potwora.
W mitologii
Według mitów była królową Libii i kochanką Zeusa. Gdy zazdrosna Hera zabiła ich dzieci, oszalała z bólu matka zaczęła mordować wszystkie napotkane dzieci. Jej twarz zamieniła się w okrutną maskę. Potrafiła jednak przybierać kształt pięknej kobiety po to, aby uwodzić młodych mężczyzn, zabijać ich i pożerać. Była zaliczana do menad (bachantek).
W nowożytnej kulturze europejskiej Lamie występują w Fauście Goethego. Niemiecki pisarz przedstawił kilka z nich (Empuza – lamia z oślą nogą; inna zamieniła się w jaszczurkę, kolejna miała jabłko zamiast głowy). Jeden z poematów Johna Keatsa nosi tytuł Lamia. W serii książek L.J. Smith Świat nocy lamie to wampiry zrodzone z potomków bogini Hekate, której dzieci były wampirami. Lamie mogą mieć dzieci i się starzeć, jeśli zechcą. W powieści Groza jej spojrzenia Tima Powersa Lamie to starożytne wampiryczne istoty.