Teleskop przekształca tę białą parę w trio, ponieważ ukazuje ich żółtawego towarzysza zaledwie 3,4″ łuku od 17 Smoka. Odległość od Słońca wynosi 400 lat świetlnych. Podobnym układem jest 39 Draconis; obserwowany małym teleskopem wydaje się podwójny, lecz przy dużym powiększeniu jaśniejszy składnik rozdziela się na bliską parę gwiazd piątej i ósmej wielkości. 40 i 41 Draconis stanowią układ podwójny, nadający się do obserwacji przez lornetkę. Para pomarańczowych karłów znajdujących się w odległości około 170 lat świetlnych. Przez mały teleskop można zobaczyć wyraźnie żółtawą gwiazdę podwójną Psi (ψ) Smoka (Dziban). Odległość od Słońca wynosi 72 lata świetlne. Gwiazdy można rozdzielić za pomocą małego teleskopu, a nawet lornetki. β Dra (Rastaban) – jasność 2,79m, żółty olbrzym położony w odległości 362 lat świetlnych. γ Dra (Eltanin, „głowa smoka”) – jasność 2,24m, najjaśniejsza w gwiazdozbiorze. Pomarańczowy olbrzym odległy o 148 lat świetlnych od Słońca. Obserwując tę gwiazdę, angielski astronom James Bradley odkrył w 1728 roku zjawisko aberracji światła. μ Dra (Alrakis) to układ podwójny położony w odległości 88 lat świetlnych od Słońca, złożony z bliskich sobie białych gwiazd. Okrążają środek masy z okresem 670 lat.