thumb|240px|Pejzaż beskidzki (1935) thumb|240px|Z okolic Jaremcza (1938) Władysław Łuczyński (ur. 24 lipca 1895 w Brodach, zamordowany w sierpniu 1941 w Czarnym Lesie) – polski malarz i nauczyciel rysunku w szkole w Stanisławowie w okresie II Rzeczypospolitej.
Życiorys Ukończył II Szkołę Realną we Lwowie. W latach 1916–1921 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, do stycznia 1921 był jednocześnie asystentem nauczyciela rysunku w II Szkole Realnej. Był nauczycielem w II Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Stanisławowie. Należał do grona malarzy stanisławowskich, którzy w grudniu 1933 roku współzałożyli Związek Artystów-Plastyków i Miłośników Sztuki „Orion”.
Tworzył akwarele i obrazy olejne – pejzaże, portrety, akty. Wielokrotnie prezentował swoje prace, m.in. na jesiennych i wiosennych wystawach Salonu Sztuki „Zachęta” we Lwowie (1918, 1919) oraz lwowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. W 1920 brał udział w wystawie prac uczniów Wolnej Akademii Sztuk Pięknych we Lwowie, w maju 1933 uczestniczył w wystawie plastycznej z okazji Dni Ziemi Stanisławowskiej.