„Bo” Chatman, znany także jako Bo Carter był muzykiem związanym z grupą Mississippi Sheiks.
Inne wersje Wersje Dylana
Pierwsze znane nagranie tej piosenki przez Boba Dylana pochodzi z klubu „Gerde’s Folk City” w Nowym Jorku i zostało ono zrobione w kwietniu lub maju 1962.
Ze względu na wielką liczbę nagrań trudno znaleźć wykonania, które na niego wpłynęły. Sam w tekście na okładce albumu wspomina Lonniego Johnsona.
Ponieważ Dylan nieco zmienił tekst utworu tu wpływ miał na niego blues „Stones in My Passway” Roberta Johnsona.
Wersja albumowa Dylana nie naśladuje pogodnych wykonań tego utworu przez tzw. jug bandy. Jego interpretacja jest raczej pełnym refleksji wspomnieniem kobiety, której cień jest przywoływany przez samo śpiewanie tej piosenki.
Dylan, przygotowując album The Freewheelin’ Bob Dylan, nagrał ten utwór na trzech z ośmiu sesji: pierwsza wersja – sesja z 24 kwietnia 1962; jest to solowe akustyczne wykonanie piosenki, bardzo mocno bluesowe, dość dramatyczne i smutne.