Sęp indyjski (Gyps indicus) – gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący Azję Południową. Krytycznie zagrożony wyginięciem.
Systematyka Obecnie gatunek ten jest uznawany za monotypowy. Do początku XXI wieku za jego podgatunek uznawano sępa długodziobego (G. tenuirostris), jednak został on wydzielony do osobnego gatunku, co potwierdziły badania molekularne.
Zasięg występowania Indie i południowo-wschodni Pakistan. W 2011 roku po raz pierwszy stwierdzony w Nepalu.
Morfologia thumb|250px|Sęp indyjski w locie Długość ciała 83–91 cm, rozpiętość skrzydeł 196–258 cm. Masa ciała 5500–6300 g.
Ubarwienie spodu tułowia i tylnej części skrzydeł jest brązowo-beżowe, lotki ciemnoszare, dolna część grzbietu jest bladobeżowa, a kryza beżowa.
Ekologia i zachowanie Występuje w miastach, miasteczkach i wioskach w pobliżu obszarów uprawnych oraz na terenach otwartych i zalesionych.
Gniazduje w koloniach liczących do 20 par. Gniazda zwykle usytuowane są na klifach bądź w ruinach, bardzo rzadko na drzewach;