Gdy w roku 1840, po ekshumacji, stwierdzono, że ciało Napoleona jest doskonale zachowane, teoria o otruciu arszenikiem nabrała nowych barw, bowiem trucizna ta jest jednocześnie znakomitym środkiem konserwującymTlenek arsenu(III). W 2001 roku Pascal Kintz, ze Strasbourg Forensic Institute we Francji potwierdził tę teorię po przestudiowaniu poziomu arszeniku w zachowanym pośmiertnie puklu włosów Napoleona: był on 7-38 razy wyższy niż normalny. Poza podwyższonym poziomem arsenu, we włosach Napoleona stwierdzono wyższe niż prawidłowe stężenie antymonu.
Tnąc zachowane pukle włosów na fragmenty i analizując każdy segment osobno można było ustalić koncentrację arszeniku w ciele zmarłego w poszczególnych okresach życia. Analiza wykazała, że Napoleon w różnych okresach w ciągu swego życia otrzymywał duże, choć nie zabójcze, dawki arszeniku. Arszenik podawany w ten sposób mógł osłabić ofiarę, ale nie powinien jej zabić.