Nadal zajmował się działalnością polityczną i w styczniu 1907 roku gazety donosiły o rewizji w mieszkaniu i aresztowaniu lekarzaAresztowania w Warszawie. Dziennik Poznański (25 stycznia 1907) s. 4.
W 1899 roku wyjechał do Niemiec gdzie uzupełniał studia w dziedzinie neurologii i psychiatrii u Emanuela Mendla i Hermanna Oppenheima w Berlinie i u Emila Kraepelina w Monachium. Po powrocie do Warszawy w 1901 roku został współpracownikiem Edwarda Flataua w jego pracowni neurologicznej, a po mianowaniu Flataua ordynatorem oddziału neurologii Szpitala na Czystem, został jego pierwszym asystentem.
W 1908 został ordynatorem etatowym oddziału psychiatrycznego w Szpitalu Starozakonnych w WarszawieOsobiste. Izraelita nr 23 (2.6.1908) s. 227; na tym stanowisku pozostał przez 31 lat. Prowadził praktykę prywatną; przyjmował pod adresem Czackiego 8Kurjer Warszawski R.87, nr 32 (1.2.1907).
W marcu 1925 roku wygłosił cykl sześciu wykładów poświęconych psychoanalizie, zorganizowanych przez Wolną Wszechnicę Polską. Wykłady te zostały później wydane drukiem. Uczestniczył w 8. Międzynarodowym Kongresie Psychoanalitycznym w Salzburgu w 1924 rokuKarikaturen vom achten Internationalen Psychoanalytischen Kongress Salzburg Ostern 1924.