Bronisław Frenkel (Frenkiel) (ur. 22 grudnia 1887 w Warszawie, zm. 1943 tamże) – polski lekarz neurolog.

Życiorys Syn Jakuba Frenkla (1858–1938), dyrektora Banku LudowegoŻydzi dawnej Łodzi: słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz z Łodzią związanych, Tom 1. Oficyna Bibliofilów, 2004. Uczęszczał do III Gimnazjum w Warszawie. Należał do Związku Młodzieży Socjalistycznej. Był uczestnikiem strajku szkolnego w trakcie Rewolucji 1905 roku. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie w Zurychu, który ukończył w 1911 roku. Specjalizował się w neurologii w Warszawie, gdzie był uczniem Edwarda Flataua. W 1918 zamieszkał w Łodzi i został dyrektorem oddziału neurologicznego Św. Andrzeja. Przez krótki okres był też dyrektorem szpitala Kochanówka.

Był prezesem Polskiego Towarzystwa Badań nad Dziećmi, wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Neurologicznego w latach 1932–1939. We wrześniu 1939 został zmobilizowany do wojska i brał udział w kampanii wrześniowej. Przez krótki czas pracował w klinice w Łucku. Udało mu się przenieść do Warszawy, gdzie ukrywał się po tzw. aryjskiej stronie. W 1943 został aresztowany, ale popełnił samobójstwo zażywając truciznę przed przewiezieniem do siedziby gestapo.