MGM-31B Pershing II – amerykański taktyczny pocisk balistyczny średniego zasięgu – MRBM, przenoszący głowicę jądrową W85 o selektywnej mocy pomiędzy 5 a 50 kiloton. Pershing II był mobilnym pociskiem na platformie gąsienicowej, korzystającym z pionowej wyrzutni typu TEL, przeznaczonym do ataku na cele militarne na wypadek eskalacji wojny w Europie. Z uwagi na relatywnie niewielką moc przenoszonej przez Pershing II głowicy, nie był przeznaczony do atakowania skupisk ludności. Pomimo iż pocisk ten był pociskiem średniego zasięgu, w trakcie negocjacji nad Traktatem INF został sklasyfikowany jako pocisk zasięgu pośredniego (IRBM) i jako taki zakazany, czego skutkiem było wycofanie go ze służby w roku 1991.
Geneza Pershing II był ewolucyjnym ulepszeniem pocisku MGM-31A Pershing I. Pierwsze pociski nowego typu rozmieszczone w grudniu 1983 roku, wprowadzały nową głowicę z nowoczesnym systemem naprowadzania, nową sekcję napędową oraz zmodyfikowane systemy naziemne, a przede wszystkim – przez znakomitą w owych czasach celność i możliwość regulacji mocy głowicy – zmniejszały straty wśród ludności cywilnej (collateral damages) zamieszkującej w pobliżu celów o charakterze militarnym.