Ukończył studia na wydziale elektromechanicznym Instytutu im. G. W. Plechanowa w Moskwie, po czym pracował we wszechzwiązkowym urzędzie miar i wag. W 1931 roku został aresztowany przez OGPU i zesłany na 3 lata do obwodu nowosybirskiego. Po zakończeniu kary powrócił w 1934 w rodzinne strony i podjął pracę inżynierską w Krzywym Rogu, potem w Orsku. Od 1938 był nauczycielem fizyki w technikum leśnym rejonu brasowskiego w Łokociu.
Po zajęciu rejonu brasowskiego przez wojska niemieckie na początku października 1941 roku, zorganizował i stanął na czele tzw. Republiki Łokockiej, która była kolaboracyjnym organizmem administracyjnym. Jego zastępcą był Bronisław W. Kaminski. Został mianowany przez Niemców starostą łokockim. Został też dowódcą oddziału ochotniczej milicji w Łokociu. 16 października jego władza w Republice Łokockiej została zatwierdzona przez niemieckie władze wojskowe.
25 listopada 1941 ogłosił powstanie kolaboracyjnej partii politycznej pod nazwą Narodowo-Socjalistyczna Partia Rosji, wzorowanej na nazistowskiej NSDAP. W różnych miejscowościach Republiki Łokockiej sformował oddziały samoobrony, zwalczające sowiecką partyzantkę i ochraniające miejscową ludność.