Na przełomie XIII i XIV w. Gryfice liczyły ok. 500 mieszkańców. W centrum miasta, przy głównym rynku, wzniesiono masywną gotycką budowlę ratusza, który pełnił wielorakie funkcje. Z 1398 r. pochodzi pierwsza wzmianka o burmistrzu Gryfic. Był nim Hinze Slede, który pełnił swą funkcję do 1419 r.S. Rzeszowski podaje rok 1329. Za: Mieściły się tu hale sukiennicze oraz siedziba sądu ławniczego. W podziemiach tego budynku mieściło się miejskie więzienie wraz z katownią carcer subterranensis. Od 1327 r. miasto otrzymało prawo wymierzania kary (szubienica, stos, miecz i topór katowski). Obok ratusza umieszczono „wagę miejską”, gdzie masarze i piekarze płacili podatki. Rozwijało się życie religijne. W XIII w. powstał tu klasztor franciszkanów wraz z przylegającym do niego kościołem (przy ul. Brackiej i Klasztornej). W wieku następnym miasto posiadało już 5 kościołów wraz z przytułkami i szpitalamiPierwszym kościołem był kościół fary, drugim klasztorny franciszkanów, trzecim św. Ducha, czwartym – św. Jerzego. Piątym natomiast kościołem w Gryficach był kościół pw. św. Gertrudy, wzniesiony w 1388 r. przed Bramą Wysoką. Wszystkie kościoły były katolickie. Za: .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Gryfic · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.