Meissonier osiągnął znaczny sukces artystyczny i finansowy, był protegowanym Napoleona III, jego obrazy uzyskiwały wysokie ceny i były kupowane również przez Anglików i Amerykanów. Brał udział w kampanii francuskiej we Włoszech w 1859, w stopniu pułkownika służył w sztabie cesarskim w czasie wojny francusko-pruskiej w 1870. Nie udało mu się zrobić kariery politycznej, bez powodzenia zabiegał o mandat senatora. Zmarł 21 stycznia 1891 w Paryżu.
Kontrowersje i oceny thumb|Oblężenie Paryża (1884) Już za życia malarz był ostro krytykowany, zarzucano mu konserwatyzm i anachroniczny warsztat. Wykpiwano jego niewielkie obrazy, nazywając go malarzem tabakierek. Wytykano służalczość wobec władzy i obojętność na najnowsze trendy w sztuce. Po upadku Komuny Paryskiej Meissonier ostro ją krytykował, zarzucając organizatorom niszczenie pomników historii i burzenie porządku społecznego. Domagał się nawet surowego ukarania malarza Gustava Courbeta za zniszczenie kolumny Napoleona I na placu VendômeGeorges Riat: Les Maîtres de 'Art: Gustave Courbet, peintre, Paryż 1906, cyt. za: Courbet w oczach własnych i w oczach przyjaciół (red. P. Courthion), Warszawa 1963, s. 182-183.. Wzbudziło to falę niechęci szczególnie ze strony artystów młodego pokolenia.