Opis thumb|Kolumny i łuki Sant’Apollinare Nuovo przypominają zdobienia Harmonii czterech Ewangelii kodeksu thumb|Fragment wydania faksymile z 1927 (Mt 5,34); „Bóg” zapisane skrótem Pierwotnie kodeks liczył 336 pergaminowych kart, z których do czasów współczesnych zachowało się 188. Rozmiary kart wynoszą 25 na 19,5 centymetra, wyjątek stanowi karta znaleziona w Spirze, która jest o 2 centymetry szersza. Pergamin jest bardzo cienki, długo sądzono, że do jego wykonania użyto skóry z młodych lub nawet jeszcze nienarodzonych cieląt, ale nowsze badania dowodzą, że prawdopodobnie jest to skóra koźląt. Tekst pisany jest srebrnymi i złotymi literami na nasączonym purpurą pergaminie. Purpura nie została pozyskana, jak zazwyczaj, z morskich mięczaków, lecz z barwników roślinnych. Litery są tak regularne, że można uznać, iż zostały odciśnięte przez czcionkę. W niektórych miejscach na marginesie są podane warianty tekstowe innych rękopisów. Srebro jest dzisiaj ciemne i utlenione. W tekście Ewangelii Jana i Marka użyto więcej srebra niż w Ewangeliach Mateusza i Łukasza. Srebro jest też innego pochodzenia.