Kościół Św. Wiperta () znajduje się na południowy zachód od wzgórza zamkowego w Quedlinburgu. Wraz z kolegiatą Św. Serwacego reprezentuje styl romański w tym mieście. Mimo burzliwych dziejów zachował do dziś najstarsze w mieście pozostałości architektury wczesnoromańskiej.
Dzieje
Najstarsze pozostałości średniowiecznych murów kościoła św. Wiperta sięgają poł. X w. W kościele znajduje się krypta z 1020. W 1146 konwent kanoników (od 961–964), do którego należał kościół, został przekształcony w klasztor norbertanów, który został rozwiązany w okresie reformacji w 1546. Kościół był następnie użytkowany jako świątynia ewangelików gmin Münzenberg oraz Westendorf.
Wraz z rozwiązaniem opactwa żeńskiego w 1802 kościół św. Wiperta został wynajęty, a następnie sprzedany i używany jako stodoła.
W latach 1936–1945 zajęty przez oddziały SS.
Odnowiony w 1954–1958. Ponownie poświęcony w 1959. Odtąd użytkowany latem jako świątynia katolicka. W 1995 powstała fundacja mająca na celu opiekę nad kościołem.
Krypta