Płótno przedstawia trzy postacie, umieszczone na czarnym tle, w nieokreślonej przestrzeni i miejscu. Dwie siedzące kobiety, z których jedna trzyma dziecko, ukazane są do kolan i w całości wypełniają kadr. Jedynym źródłem światła jest niewidoczna świeca, trzymana przez kobietę z lewej strony. Postać ta jest zwrócona profilem do widza, w stronę siedzącej obok drugiej kobiety, usadowionej en face i trzymającej na kolanach niemowlę. Obie spokojnie wpatrują się w śpiące dziecko, ciasno zawinięte w pieluszki. Kolorystyka obrazu ogranicza się odcieni czerwieni, pomarańczu i brązu oraz bieli i czerni. Kompozycja jest bardzo prosta, niezakłócona przez zbędne elementy, postacie proste, o uproszczonych, niemal kubicznych formach.
Poprzez swoje walory światłocieniowe obraz wpisuje się w caravaggiowską tradycję nokturnów, podejmowanych przez La Toura w późniejszej twórczości. Na początku swojej drogi artystycznej tworzył bowiem obrazy ze scenami w świetle dziennym, takie jak np. Oszust z asem karo czy Wróżka.