List do Hebrajczyków reprezentuje tekst Wulgaty, w brzmieniu bliskim dla Kodeksu Amiatyńskiego.
Warianty tekstowe W Rzymian 12,11 it przekazuje wariat καιρω (czasie) zamiast κυριω (Panu); wariant ten zbieżny jest z: Codex Claromontanus* (tekstem greckim i łacińskim), Codex Boernerianus (tekstem greckim i łacińskim), 5, OrygeneslatUBS3, p. 564..
W Liście do Rzymian brak końcowej partii tekstu 16,25–27; opuszczenie zgodne jest z Boernerianus, minuskułem 629 i przekładem gockim.
Sekcja 1 Kor 14,34–35 umieszczona została nieco później, po 1 Kor 14,40, co jest charakterystyczne dla rękopisów tradycji zachodniej: Claromontanus (tekst grecki i łaciński), Boernerianus (tekst grecki i łaciński), 88, oraz niektóre rękopisy Wulgaty.
1 Tymoteusza 3,16 przekazuje wariant ος (który), a nie θεος (Bóg) i był wykorzystywany przez XVIII-wiecznych krytyków tekstu jako argument przeciwko autentyczności Textus receptus (Wettstein, Griesbach).