Właściciel dóbr: Moderówka, Bajdy, Jaszczew, Szebnie wraz z klasycystycznym dworkiem. Uzyskał tytuł Tajnego Radcy.
W 1853 założył w Męcinie Wielkiej kopalnię ropy naftowej, a jej szyby osiągały rekordową wówczas głębokość 230 metrów.
Pod koniec życia chorował obłożnie. Podczas I wojny światowej przewieziony do Jasła, gdzie zmarł 21 marca 1915. Został pochowany w Szebniach.
Z domu wyniósł głębokie przywiązanie do wiary katolickiej. Był jednym z założycieli i członkiem Sodalicji Mariańskiej w Starej Wsi w 1892, przez 23 lata pełnił urząd prefekta; po latach jego nazwisko zostało wymienione w grupie zasłużonych członków SM na tablicy ich upamiętniającej w tamtejszej bazylice Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W 1893 był marszałkiem pierwszego wiecu katolickiego w Krakowie.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego (Watykan) Krzyż Komandorski Orderu Leopolda (Austro-Węgry, 1898)
Zobacz też Lista sanockich posłów do Sejmu Krajowego Galicji
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Rodzina Goryaskich, archiwum Szebnie