Piwo to bardzo szybko zdobyło popularność w Czechach, a co za tym idzie w Austro-Węgrzech. W 1856 zaczęto jego sprzedaż w Wiedniu, a w 1862 w Paryżu. W 1859 piwo to sprzedawane było pod zastrzeżoną marką „Pilsner Bier”, a w roku 1898 pod marką „Pilsner Urquell”.
Podział Według wytycznych BJCP ten gatunek piwa dzieli się na trzy podgatunki:
Pilzner czeski (bohemian pilsener) +Parametry styluGęstość początkowaGęstość końcowaIBU (goryczka)SRM (barwa piwa)Zawartość alkoholu (objętościowo)11-13,8 °Blg3,3-4,3 °Blg35-453,5-6 SRM 6-14 EBC4,2-5,4% Do produkcji używa się słodu pilzneńskiego (czasem dodaje się niewielkie ilości słodu karmelowego jasnego), chmielu żateckiego i miękkiej wody. Zacieranie słodu powinno odbywać się metodą dekokcji, powinno używać się czeskich drożdży dolnej fermentacji, a piwo lageruje się w niskich temperaturach.
Surowce – miękka woda z niską zawartością minerałów, chmiel żatecki, morawski słód jęczmienny, czeskie drożdże dolnej fermentacji.
Wygląd – barwa piwa od jasnożółtej do jasnobursztynowej. Piana biała, trwała, obfita, drobnopęcherzykowa i gęsta. Piwo powinno być bardzo lub doskonale klarowne.