thumb|240px|Historyczna wieża ciśnieniowa w kibucu Allonim thumb|240px|Panorama okolicy - w centralnej części widoczny kibuc Allonim Członkowie kibucu od samego początku angażowali się w patrolowanie i ochronę całej okolicy, prowadząc równocześnie normalne prace przy swojej osadzie. W tym pierwszym okresie istnienia kibucu, mieszkańcy utrzymywali się z dorywczych prac wykonywanych często w odległych miejscach. Z biegiem czasu i wzrostem liczebności kibucu, zaczął pojawiać się problem z brakiem gruntów rolnych. Z tego powodu, w styczniu 1938 roku przeprowadzono wspólną operację kilku społeczności z północy – zebrano dziesiątki par zwierząt pociągowych oraz kilkanaście ciągników rolniczych, oczyszczając wspólnie nowy teren z kamieni. Sześć miesięcy później, w dniu 20 czerwca 1938 roku w miejsce to przeniesiono kibuc. Tym razem obronną palisadę wzniesiono z kamieni, a nie jak wcześniej z desek, pomiędzy które wsypywano żwir. Jadalnię i pierwsze domy również wzniesiono z kamieni. W ten sposób, członkowie kibucu przez dwa lata mieszkali w dwóch miejscach – w starym i nowym obozie. Wszystkimi wstrząsnęło zabójstwo Alexandra Zaïda, którego beduińscy bandyci zabili 11 lipca 1938 roku w pobliżu kibucu Allonim. Kilka miesięcy później, w październiku 1938 roku rozpoczęto budowę pozycji obronnych w Allonim.