Ołtarz Świętej Kolumby () – obraz olejny Rogiera van der Weydena, malarza reprezentującego późnogotyckie malarstwo tablicowe w Niderlandach.
Dzieje Ołtarz został namalowany w latach 1451–1460 dla kościoła Świętej Kolumby w Kolonii. Patrocinium kościoła, w którym umieszczono dzieło jako retabulum jednego z ołtarzy, nawiązuje do męczenniczki – Świętej Kolumby z Sens. W XIX wieku tryptyk znalazł się w zbiorach Sulpiza Boisserée'a z Kolonii, kolekcjonera dzieł malarstwa gotyckiego, znanego również jako jeden z inicjatorów dokończenia budowy tamtejszej katedry. Król Ludwik I Wittelsbach w 1827 zakupił to dzieło, które znajduje się do dziś w Starej Pinakotece w Monachium.
Opis i analiza Ołtarz św. Kolumby stanowią trzy zintegrowane sceny. Narracja zaczyna się od sceny Zwiastowania przedstawionej na lewym skrzydle. Scena Zwiastowania jest ukazana we wnętrzu mieszkalnym. Na pierwszym planie ukazany jest wazon z liliami. Motyw, który stanowi symbol sceny, został tu zaadaptowany również jako ozdoba wnętrza. Bogate łoże i delikatny maswerk rozety nadają bogactwo wnętrzu. Przez otwarte okno przelatuje gołąb będący symbolem Ducha Świętego. Środkowy obraz zawiera Pokłon Trzech Króli. Sceny te zawierają przybycie Chrystusa jako człowieka na świat.