Finansowa i wojskowo-techniczna pomoc bolszewickiej Rosji, od jesieni 1920 roku oraz w ciągu 2 lat odegrała istotną rolę w walkach Kemala przeciwko Demokratycznej Republiki Armenii (DRA), a także później w stosunku do Greków w zachodniej Anatolii. W 1920 roku, w odpowiedzi na pismo Kemala do Lenina z 26 kwietnia 1920 roku, które zawierało prośbę o pomoc, rząd RFSRR przesłał Kemalowi 6 tys. karabinów, ponad 5 mln amunicji, 17,6 tys. pocisków artyleryjskich i 200,6 kg złota w sztabkach. 18 czerwca Ormianie zajęli m. Ołtu. 20 września Ormianie w sile 30 tys. żołnierzy zaczęli regularne działania bojowe przeciwko oddziałom tureckim liczącym 50 tys. żołnierzy. 23 września 1920 roku Turcy pod dowództwem Kazima Karabekira zaatakowali wojska Armenii. 24 września Turcja wypowiedziała wojnę Armenii. 29 września Turcy zajęli Sarıkamış, a następnie Ardahan. 20–23 października w zaciętych walkach pod Surmalu Ormianom udało się utrzymać miasto; 30 października padł Kars – kluczowa twierdza w regionie. Po tym, Kazim Karabekir zaproponował rozejm, warunkiem którego było wycofanie wojsk ormiańskich z Aleksandropola (ob. Giumri). Armenia przyjęła te warunki. 7 listopada Aleksandropol został zajęty przez Turków. 8 listopada Kazim Karabekir złożył bardziej rygorystyczne warunki pokoju.