Witold Frydrych (ur. 5 czerwca 1916 w Sosnowcu, zm. 17 lipca 1970 w Gdańsku) – polski malarz, profesor PWSSP w Gdańsku.
Życiorys Był synem Aleksandra i Czesławy z Nowakowskich. Niedługo po urodzeniu rodzice przeprowadzili się do Łodzi a następnie w 1924 do Torunia, gdzie Witold pobierał naukę w zakresie szkoły podstawowej a następnie w Gimnazjum im. M. Kopernika. W roku 1934 wskutek pogorszenia się warunków materialnych w rodzinie przerwał naukę i pracował jako robotnik w Młynach Lubickich i przy transporcie węgla. W 1935 r. jako robotnik wstąpił do Wojska Polskiego służąc w 4 P.A.L. w Inowrocławiu. Po odbyciu służby pracował jako karykaturzysta w "Słowie Pomorskim" i "Robotniku" kończąc równocześnie egzaminem dojrzałości jako ekstern gimnazjum o profilu mat.-przyr. w 1939 r.
W sierpniu tego samego roku został zmobilizowany do 16 P.A.L. w Grudziądzu a po bitwie pod Kutnem dostał się do niewoli w Puszczy Kampinoskiej. Przebywał w kilku obozach jenieckich (Krośniewice, Ostrów, Amtitz, Neubrandenburg, Sandbostel, Szlezwik-Holsztyn). W międzyczasie pracował u niemieckiego gospodarza. W 1942 r. jako inwalida wojenny został zwolniony z obozu i drogą na wpół legalną udało mu się powrócić do kraju. Osiadł w Zakliczynie lecząc swoje zdrowie.