Mieczysław Baryłko (ur. 29 lipca 1923 w Siedlcach, zm. 19 grudnia 2002 w Sopocie) – polski malarz, wieloletni wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku), prezes (1956–1958 i 1968–1969) Gdańskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków i członek Zarządu Głównego ZPAP.
Życiorys Do 1939 roku uczęszczał do Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie.
Podczas okupacji niemieckiej uczęszczał do warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda, aresztowany przez Gestapo w 1943 roku, więziony na Pawiaku, później osadzony w obozach koncentracyjnych Auschwitz, Groß-Rosen i Flossenburg.
Po wyzwoleniu osiadł w Elblągu, pracował w Fabryce Wyrobów Metalowych. Od roku 1946 mieszkał w Gdańsku, od 1947 w Sopocie. Studiował malarstwo w PWSSP w Sopocie (1946–1951), w pracowni Artura Nachta-Samborskiego. W latach 1955–1971 był pracownikiem dydaktycznym sopockiej, od 1954 gdańskiej PWSSP na Wydziale Malarstwa, początkowo w Pracowni Malarstwa Architektonicznego, następnie w Pracowni Rysunku Wieczornego. Uczestniczył w pracach malarskich w ramach rekonstrukcji fasad kamienic przy ul. Długiej i Długim Targu w Gdańsku.