14 miesięcy później, 7 kwietnia 1907 Weber dokonała kolejnego zabójstwa, tym razem w wiosce Villedieu, jej ofiarą był dziewięcioletni Auguste Bavouzet. Ponownie aresztowana stanęła przed sądem, ale i tym razem wyszła na wolność kiedy autopsja chłopca miała wykazać, że zmarł on na „tyfus” — pierwszą sekcję wykonali miejscowi lekarze, którzy potwierdzili uduszenie, a drugą, która wykazała „tyfus” przeprowadził ponownie Thoinot na żądanie obrońcy Weber, który zasugerował mu, że jeśli przy tej sekcji potwierdzi uduszenie dziecka, to zostanie ośmieszony jako autor poprzedniej opinii; podczas procesu obrońca wykorzystał wyniki Thoinota i zdezawuował wynik pierwszej sekcji twierdząc, że prowincjonalni lekarze nie mogą się równać z profesorem Thoinotem z Paryża.
Weber przeprowadziła się do Faucombault, a następnie do Orgeville, gdzie pod przybranym nazwiskiem „Marie Lemoine” pracowała jako salowa w szpitalu dziecięcym. Właściciele szpitala znali przeszłość Weber, ale uważali, że jest ona niewinną ofiarą prawa.