I Oblężenie Twierdzy Przemyśl – działania zbrojne w okolicach Twierdzy Przemyśl, które miały miejsce podczas I wojny światowej, w dniach 17 września – 10 października 1914.
Po przegranych bitwach pod Lwowem (6 września 1914) oraz Rawą Ruską (11 września), austriackie Naczelne Dowództwo nakazało odwrót 12 września 2, 3 i 4 Armii za linię Sanu przez Przemyśl. Twierdza Przemyśl miała za zadanie odeprzeć rosyjskie natarcie i zabezpieczyć odwrót wojsk austro-węgierskich. Załoga twierdzy Załoga Twierdzy Przemyśl 31 lipca 1914, tj. w pierwszym dniu mobilizacji, była dość skromna. Jej komendant dysponował jedynie pięcioma batalionami piechoty, baterią artylerii polowej, trzema pułkami artylerii fortecznej oraz kilkoma kompaniami saperów. Pozostałym jednostkom stacjonującym w Przemyślu Naczelne Dowództwo przydzieliło zadania osłonowe na froncie poza twierdzą.
Przygotowania W wyniku mobilizacji zwiększył się stan osobowy załogi twierdzy, choć niektóre oddziały musiały odejść na front. W dniu rozpoczęcia I oblężenia załoga twierdzy liczyła 131 tysięcy żołnierzy i 21 tysięcy koni. W jej skład wchodziła 111 Brygada Piechoty, 10 Brygada Artylerii Polowej Austro-Węgier, załoga forteczna oraz oddziały pomocnicze.