W zamian zmuszony był podpisać artykuły moskiewskie.
Na Prawobrzeżu, po ucieczce poprzedniego hetmana, w 1665 na urząd wybrany został Petro Doroszenko. Zlikwidował on promoskiewską opozycję i zwołał radę kozacką, która zatwierdziła jego plan zaatakowania wojsk polskich. W grudniu 1666 wojska kozacko-tatarskie zaatakowały oddziały polskie kwaterujące na Podolu i rozbiły je. Na akcję tę wpłynęła wiadomość o toczących się w Andruszowie rozmowach polsko-rosyjskich.
Rozejm ten rozwiał nadzieje Kozaków co do własnej państwowości. Zaraz po jego ogłoszeniu zostały zwołane obie rady kozackie – lewobrzeżna w Hadziaczu przez Briuchoweckiego i prawobrzeżna Czehryniu przez Doroszenkę. Obie rady podjęły decyzje nieuznania zwierzchności polskiej i rosyjskiej oraz oddania się pod protektorat sułtana Mehmeda IV. Obie rady wysłały osobne poselstwa do sułtana, a na Lewobrzeżu z pomocą oddziałów tatarskich przysłanych przez sułtana zaatakowano rosyjskie garnizony oraz armię księcia Romodanowskiego idącą im na pomoc.
W maju 1668 kozackie wojska Prawobrzeża przeprawiły się przez Dniepr. 18 czerwca obaj hetmani spotkali się na uroczysku Serbskie Pole, gdzie Doroszenko wezwał Briuchoweckiego do rozmów. Briuchowiecki opierał się, więc tłum jego podwładnych zawlókł go na uroczysko, gdzie czekał Doroszenko, i tam go rozszarpał.
Rządy Petra Doroszenki