W związku z tymi porażkami oraz złym stanem zdrowia Chmielnicki zwołał pod koniec 1662 radę kozacką w Korsuniu, ogłaszając zrzeczenie się urzędu hetmana i wstąpienie do klasztoru.
Wojna Prawobrzeża i Lewobrzeża Na Lewobrzeżnej Ukrainie już wiosną 1662 w Kozielcu wybrano na hetmana Jakyma Somkę, jednak ten wybór nie wszystkim przypadł do gustu. Szczególnie nie spodobał się jego krewnemu, pułkownikowi Wasylowi Zołotorence. Obaj zaczęli pisać na siebie donosy do Moskwy. Zajęci intrygami, nie zauważyli nowego konkurenta. Był nim Iwan Briuchoweckyj, który wybrał się z oddziałem Zaporożców we wrześniu 1662 do księcia Grigorija Romodanowskiego, aby oświadczyć o lojalności carowi i jego osobie. Zyskał tym zaufanie księcia, który zaprotegował go carowi jako najlepszego kandydata na hetmana. Briuchoweckyj, agitując przeciw starszyźnie kozackiej i przedstawiając się jako reprezentant kozackiej „hołoty”, przeciągnął na swoją stronę większość Kozaków. Pod koniec czerwca 1663 została zwołana do Niżyna czarna rada, na którą przybyło ponad 40 tysięcy Kozaków.
Po trzydniowych obradach Briuchoweckyj został obrany hetmanem, a jego konkurenci aresztowani i zabici.