Emanuel Mink ps. Mundek (ur. 23 kwietnia 1910 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 29 marca 2008 w Paryżu) – polski działacz komunistyczny pochodzenia żydowskiego, stolarz, uczestnik hiszpańskiej wojny domowej oraz francuskiego ruchu oporu w czasie II wojny światowej. Honorowy obywatel Hiszpanii.
Życiorys Emanuel Mink urodził się w zasymilowanej rodzinie polskich Żydów. Od 1928 należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polski a od 1930 do Komunistycznej Partii Polski, za co trafił w 1931 do więzienia na cztery lata. Po odbyciu kary wyemigrował do Belgii. Uczestniczył w barcelońskiej Spartakiadzie jako członek żydowskiej drużyny piłkarskiej.
Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii, jeszcze przed powołaniem sił międzynarodowych stawił się jako jeden z trzech pierwszych zagranicznych ochotników do obrony Republiki. Według jego syna, Jerzego Minka, poza pobudkami typowo ideologicznymi kierował się przede wszystkim myślą o tym, iż wojna ta będzie pierwszym zbrojnym oporem Żydów przeciwko nazizmowi. Uczestniczył w obronie Madrytu. Był dowódcą kompanii żydowskiej im. Naftalego Botwina w składzie XIII Brygady Międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego oraz (od 1937) członkiem Komunistycznej Partii Hiszpanii. W czasie walk został dwukrotnie ciężko ranny. Po walkach nad rzeką Ebro, gdy jego kompania utraciła ok.