Fidelisa Kalinowskiego, a później powrócił do Warszawy.
23 stycznia 1923 roku został przeniesiony do klasztoru w Łomży, a 27 maja 1924 roku – do Warszawy. Doszło do odroczenia złożenia ślubów wieczystych z powodu „braku ducha zakonnego”. Śluby te zostały złożone dopiero 22 maja 1925 roku. Pracował (jako Kwestarz) na rzecz klasztoru w Warszawie i Małego Seminarium św. Fidelisa w Łomży. Był także kucharzem, opiekunem chorego br. Idziego Stępnia, oraz Socjuszem prowincjała br. Daniela Huijsmansa i br. Archanioła Brzezińskiego.
W 1932 roku został przeniesiony do odzyskanego klasztoru w Zakroczymiu, a w październiku 1933 roku – do Warszawy.mały|240x240px|Grób Symforiana Duckiego na Cmentarzu Bródnowskim.27 czerwca 1941 roku został aresztowany wraz z braćmi klasztoru warszawskiego przez Gestapo i osadzony na Pawiaku. 3 września 1941 został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Otrzymał numer obozowy 20364. Pracował w kopalni żwiru i przy wyrobie materiałów budowlanych.
W marcu 1942 roku został przeniesiony do obozu koncentracyjnego w Brzezince, gdzie umarł 11 kwietnia 1942 roku.
Grób symboliczny zakonnika znajduje się na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 69E-5-2/3).