Mark 48 (Mk 48) – amerykańska torpeda ciężka z konwencjonalną głowicą bojową wyposażoną w zapalnik kontaktowy i zbliżeniowy, służące do zwalczania celów podwodnych i nawodnych. Torpedy te odpalane mogą być zarówno z pokładu okrętu podwodnego, jak również okrętów nawodnych. Zmodernizowana wersja tej torpedy Mark 48 – Mark 48 ADCAP (Advanced Capability) stanowi podstawowe uzbrojenie podwodne wszystkich amerykańskich okrętów podwodnych o napędzie nuklearnym, wraz zaś z lekkimi torpedami Mark 46 oraz Mark 50 stanowi podstawę uzbrojenia torpedowego całej US Navy. Znajduje się także na wyposażeniu flot innych państw świata.
Geneza Stały rozwój radzieckiej floty zaawansowanych okrętów podwodnych, już w 1956 roku doprowadził do rozpoczęcia rozwoju technologii zaawansowanych torped. Program ten oznaczony został jako RETORC (Research Torpedo Configuration) prowadzony był przez Ordnance Research Laboratory of Pen State University. Najbardziej palącą była potrzeba opracowania torpedy dla okrętów podwodnych, która mogła zastąpić torpedy Mk XIV, Mk 16 i Mk 37.